ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಅಡ್ಡಗಾಲು ಹಾಕಿದೆ. ಶೇಕಡಾ 50ರಷ್ಟಿದ್ದ ಒಟ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಶೇಕಡಾ 56ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಈಗ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಅದೇ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 69ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 56ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಯಾಕೆ ಕಾನೂನಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಯಿತು?ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರ ಶೇಕಡಾ 50ರ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯ ಪಾತ್ರವೇನು? ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುತ್ತದೆಯೇ? ಈಗಾಗಲೇ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಹೊರಡಿಸಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ನೇಮಕಾತಿಗಳ ಗತಿಯೇನು?
ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋಣ.
ಶೇಕಡಾ 50ರಿಂದ 56ಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದ ಮೀಸಲಾತಿ
ಮೊದಲಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಶೇಕಡಾ 15 ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳಿಗೆ ಶೇಕಡಾ 3ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಇತರ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಶೇಕಡಾ 32ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಇತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಒಟ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ 50ರಷ್ಟಾಗಿತ್ತು.2022ರಲ್ಲಿ ಬಸವರಾಜ ಬೊಮ್ಮಾಯಿ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗಳ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಶೇಕಡಾ 17ಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಶೇಕಡಾ 7ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ಒಟ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ 56ಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಯಿತು.ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ನಾಗಮೋಹನ್ ದಾಸ್ ಸಮಿತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಸಮಿತಿಗಳ ವರದಿಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಆಧಾರವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿಗಳು ಸಲ್ಲಿಕೆಯಾದವು.
ಅರ್ಜಿಗಳ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ವಿಭಾಗೀಯ ಪೀಠ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 12ರಂದು ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು. ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಅಸಾಧಾರಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪ್ರಮುಖ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು.ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚಳದ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದ ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಮುಖ ನಿಬಂಧನೆಗಳು ಅಸಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಈಗ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದು.
ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 69ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು?
ಇಲ್ಲಿಯೇ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಉದಾಹರಣೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 56ರ ಮೀಸಲಾತಿಯೇ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 69ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಹೇಗೆ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ಸಹಜ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರದ ವಿಶೇಷ ಕಾಯ್ದೆ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯಲ್ಲಿದೆ.1992ರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ ಇಂದ್ರಾ ಸಾಹ್ನಿ ಪ್ರಕರಣದ ತೀರ್ಪು ಭಾರತದ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀತಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಒಟ್ಟು ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ 50ನ್ನು ಮೀರಬಾರದು ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಈ ತೀರ್ಪು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಅಸಾಧಾರಣ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮಿತಿಯಿಂದ ಹೊರತಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ.ಈ ತೀರ್ಪಿನ ನಂತರವೂ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 69ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು.
ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ 1993ರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ಈ ಕಾಯ್ದೆಗೆ 1994ರ ಜುಲೈ 19ರಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ನಂತರ ಸಂಸತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ 76ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಇದರ ಮೂಲಕ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ಅನುಚ್ಛೇದ 31ಬಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯಿತು.
ಅಂದರೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಶೇಕಡಾ 69ರ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾತ್ರವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಸತ್ತಿನ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ವಿಶೇಷ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿ ಎಂದರೇನು?
ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯನ್ನು 1951ರಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಮೊದಲ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಭೂಸುಧಾರಣೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಸವಾಲುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸುವುದು ಇದರ ಆರಂಭಿಕ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.ಈ ಅನುಸೂಚಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾದ ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ಅನುಚ್ಛೇದ 31ಬಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.ಹಾಗಾದರೆ, ಈ ಅನುಸೂಚಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೇ?ಇಲ್ಲ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಲ್ಲ. 2007ರಲ್ಲಿ ಐ.ಆರ್. ಕೊಯೆಲ್ಹೋ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು. 1973ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 24ರ ನಂತರ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾದ ಕಾನೂನುಗಳು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ ರಚನೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ ರಚನೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅಂಶಗಳಿದ್ದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಬಹುದು.
ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ಇದೇ ಮಾರ್ಗ ಸಾಧ್ಯವೇ?
ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ.ಆದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು 1994ರಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ 76ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಕರ್ನಾಟಕದ2022ರಮೀಸಲಾತಿಕಾಯ್ದೆಗೆಅಂತಹರಕ್ಷಣೆದೊರೆತಿಲ್ಲ.ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಕುರಿತು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ಬಾಕಿ ಇರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ 2026ರ ಜುಲೈ 25ರಂದು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿತ್ತು.ಹೀಗಾಗಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಂದಿರುವ ಆಯ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದರೆ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದು. ಆದರೆ, ಅದರಿಂದಲೇ ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣದ ಮತ್ತು ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ನೇಮಕಾತಿಗಳ ಗತಿಯೇನು?
ಈಗ ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಆತಂಕದ ಕಡೆಗೆ ಬರೋಣ. ಕೆಪಿಎಸ್‌ಸಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ, ಶಿಕ್ಷಕರ ನೇಮಕಾತಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಸರ್ಕಾರಿ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಈ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ಏನು ಪರಿಣಾಮವಾಗಲಿದೆ?ಈಗಾಗಲೇ ಶೇಕಡಾ 56ರ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಕೆಲವು ನೇಮಕಾತಿ ಅಧಿಸೂಚನೆಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಷರತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದವು.ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ನೇಮಕಾತಿಗಳೂ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ರದ್ದಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ ಎಂದೂ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೇಮಕಾತಿಯ ಹಂತ, ಅಧಿಸೂಚನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೀಸಲಾತಿ ನಿಯಮಗಳು, ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿನ ಆದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಲಿವೆ.56,432 ಹುದ್ದೆಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯೂ ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ. ಈ ಹುದ್ದೆಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗಳ ಆಂತರಿಕ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಹಳೆಯ ಶೇಕಡಾ 15ರ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ರೂಪಿಸಿತ್ತು. ಈಗ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮೀಸಲಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿನ ನಡೆ ಏನು?
ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನ ನಂತರ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಆಯ್ಕೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು. ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಜಿ. ಪರಮೇಶ್ವರ ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಆದರೆ, ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತಡೆ ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಮಧ್ಯಂತರ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ವಿಳಂಬವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಮೀಸಲಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಒದಗಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ತಕ್ಷಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ,
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಶೇಕಡಾ 69ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ಶೇಕಡಾ 56ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ 76ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಅಂತಹ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆತಿಲ್ಲ.ಆದರೆ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪರಿಶೀಲನೆಯಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲು ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ.ಮೀಸಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಳದ ಭವಿಷ್ಯ, ಸರ್ಕಾರಿ ನೇಮಕಾತಿಗಳ ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅನುಸೂಚಿಯ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ—ಈ ಮೂರೂ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಲಿವೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕವೂ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅಥವಾ ಶೇಕಡಾ 50ರ ಮಿತಿಯೇ ಮುಂದಿನ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಲಿದೆಯೇ? ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳತ್ತ ನೆಟ್ಟಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ :ಗಣಿತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಓಪನ್‌AIಗೆ ಟಕ್ಕರ್: 1,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೃಹತ್ ‘ಎಐ ಟಾಸ್ಕ್ ಫೋರ್ಸ್’ ರಚಿಸಿದ ಚೀನಾ!
