ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯ?

2024ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಮಸೂದೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ಯಾವಾಗ?

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಯಾರಿಗೆ? ಕನ್ನಡಿಗರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಬೆಂಗಳೂರು! ದೇಶದ ಐಟಿ ರಾಜಧಾನಿ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಉದ್ಯೋಗದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು ಬಂದು ನೆಲೆಸುವ ನಗರ. ಆದರೆ ಇದೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೇ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಕೈತಪ್ಪುತ್ತಿವೆಯೇ? ಕನ್ನಡ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಇತರ ಭಾಷೆ ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯವೇನು?ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿರುವ ವಿಡಿಯೊವೊಂದು ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕದ ಉದ್ಯೋಗ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚರ್ಚೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಈ ಆರೋಪಗಳ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಖಡಕ್ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಷ್ಟೇ. ಇದು ಕೇವಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ? ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಲು ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನು ಅಸ್ತ್ರಗಳೇನು? 2024ರಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಮಸೂದೆ ಈಗ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ವೈರಲ್ ವಿಡಿಯೊದಿಂದ ಶುರುವಾದ ವಿವಾದ

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ವಿಡಿಯೊ ಈ ಚರ್ಚೆಗೆ ಹೊಸ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚಿದೆ.ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಆರೋಪದ ಪ್ರಕಾರ, ಕೆಲವು ಕಂಪನಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊರರಾಜ್ಯಗಳ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಮಿಳು ಅಥವಾ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿರುವ ಉದ್ಯೋಗ ಜಾಹೀರಾತನ್ನೂ ಅವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಂಬಂಧ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಇಸ್ಟೆನೋಸ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜೀಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಉದ್ಯೋಗ ಜಾಹೀರಾತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ.ಈ ಆರೋಪಗಳು ನಿಜವೇ? ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಂಪನಿಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೊರಗಿಡುತ್ತಿವೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ದೃಢಪಟ್ಟ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕಂಪನಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿ ದಾಖಲೆಗಳು, ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ವಿವರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರ ಸ್ಪಷ್ಟನೆಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ವಿವಾದ ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಕಂಪನಿಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಐಟಿ ವಲಯ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಆ ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪಾಲು ಸಿಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಸಿಎಂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿನ ನಡೆ ಏನು?

ಈ ವಿವಾದದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 25ರಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ದೂರುಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಜಗತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಭಾರತದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಪ್ರತಿಭೆ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಾರಾಂಶ.ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಕಂಪನಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲಿದೆ? ದೂರು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೇ? ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದರೂ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಅದರ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ?ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೂರು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ತನಿಖೆಯ ವಿಧಾನ, ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ದಾಖಲೆ ಪಡೆಯುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ನೀಡಬೇಕಿದೆ.

2024ರ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಮಸೂದೆ ಏನಾಯಿತು?

ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಇಂದಿನದಲ್ಲ. 2024ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮಸೂದೆಗೆ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟದ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿತ್ತು.ಆ ಮಸೂದೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 50ರಷ್ಟು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತೇತರ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 70ರಷ್ಟು ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಇತ್ತು. ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಂತಹ ಅಂಶಗಳೂ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಗೆ ಉದ್ಯಮ ವಲಯದಿಂದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಬಯೋಕಾನ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕಿ ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್ ಷಾ ಅವರು ಉನ್ನತ ಕೌಶಲ್ಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನೇಮಕಾತಿಗಳಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕರ್ನಾಟಕದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ವಲಯದ ಮುಂಚೂಣಿಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ಹುಡುಕಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು.

ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಉದ್ಯಮಗಳ ಸಂಘಟನೆ ನಾಸ್ಕಾಂ, ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯು ನವೋದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಕೌಶಲ್ಯ ಹೊಂದಿರುವವರ ಕೊರತೆಯಾದರೆ ಕೆಲವು ಕಂಪನಿಗಳು ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ತೆರಳುವ ಅಪಾಯವಿದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿತ್ತು. ಉದ್ಯಮ ವಲಯದ ಪ್ರಮುಖರಾದ ಮೋಹನದಾಸ್ ಪೈ ಕೂಡ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು.ಇದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದು, ಮುಂದಿನ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿತ್ತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ವಿಧಾನಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಹೀಗಾಗಿ ಈಗಿನ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. 2024ರಲ್ಲಿ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದ್ದ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಆ ಮಸೂದೆಯ ಮುಂದಿನ ಅಧಿಕೃತ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಇತ್ತೀಚಿನ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಯೇ ಅದನ್ನು ಈಗಿನ ಕಾನೂನು ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿಯ ಹಳೆಯ ಬೇಡಿಕೆ

ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ.1984ರಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವೆ ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ಸಮಿತಿ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು. 1986ರಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಉದ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಹಲವು ಸಲಹೆಗಳಿದ್ದವು.ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 58 ಶಿಫಾರಸುಗಳಿದ್ದವು. ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ವಿವಿಧ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಅವುಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಶಿಫಾರಸುಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಈ ವರದಿಯ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿವೆ. 2020ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಚಿವ ಸಿ.ಟಿ. ರವಿ, ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಲು ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕಲ್ಪಿಸುವಾಗ ಕೌಶಲ್ಯಯುತ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನೂ ಅವರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದರು.ಅಂದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರದ ಅಥವಾ ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಹಲವು ಸರ್ಕಾರಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿರುವ ವಿಷಯವಿದು. ಆದರೆ ಶಿಫಾರಸುಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಭರವಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಜಾರಿಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.ಈಗಲೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅದೇ: ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಕೆಯಾದರೂ, ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ?

ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಲು ಕಾನೂನು ಅವಕಾಶ ಇದೆಯೇ?

ಈ ಚರ್ಚೆಯ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಭಾಗವೇ ಕಾನೂನು. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಇದ್ದರೆ, ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕರಿಗೂ ನೀಡಿರುವ ಸಮಾನತೆಯ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಇದೆ.ಸಂವಿಧಾನದ 14ನೇ ವಿಧಿ ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. 16ನೇ ವಿಧಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ವಿಧಿಯ 16(2)ನೇ ಉಪವಿಧಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಜನಾಂಗ, ಜಾತಿ, ಲಿಂಗ, ಜನ್ಮಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ವಾಸಸ್ಥಳದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. 16(3)ನೇ ಉಪವಿಧಿಯಡಿ ರಾಜ್ಯದೊಳಗಿನ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲವು ಅರ್ಹತೆಗಳನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ಇದೆ.ಇದರ ಜೊತೆಗೆ 19ನೇ ವಿಧಿಯು ದೇಶದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸಲು, ವಾಸಿಸಲು ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿ ನಡೆಸಲು ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಕೆಲವು ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಸ್ಥಳ ಅಥವಾ ಭಾಷೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ಆದರೆ ಇದರರ್ಥ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ, ಉದ್ಯೋಗ ಮೇಳಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯಮದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಮಾಹಿತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು.ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದಿರುವುದು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉದ್ಯಮಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ತಾರತಮ್ಯದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದಿರುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.

ಕನ್ನಡಿಗರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಬೇಕು, ಸಂಘರ್ಷವಲ್ಲ!

ಬೆಂಗಳೂರು ಬೆಳೆದಿರುವುದು ಕೇವಲ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಣತಿ, ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಪರಿಶ್ರಮವೂ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಿಂದಿದೆ. ಕನ್ನಡಿಗ ಯುವಜನರೂ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರವೂ ಉದ್ಯಮ ವಲಯವೂ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ.ಒಂದು ಕಡೆ, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಇದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಐಟಿ ವಲಯಕ್ಕೆ ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಲಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೂ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಗೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತು ಹೊರರಾಜ್ಯದವರು ಎಂಬ ಸಂಘರ್ಷವಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು, ನ್ಯಾಯಯುತ ನೇಮಕಾತಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳಿದ್ದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಕಂಪನಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಾರತಮ್ಯವಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಲು ಸರಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯ ಒದಗಿಸುವ ತರಬೇತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೂ ಬಲಗೊಳ್ಳಬೇಕು.ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಂಪನಿಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಮಿಳು ಅಥವಾ ತೆಲುಗು ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಹ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ. ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು 2024ರ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಮಸೂದೆಯವರೆಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಚರ್ಚೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲ. ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ, ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರ. ಪ್ರತಿಭೆ ಇದ್ದರೂ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದರೆ, ಅದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಸಿಗಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ತಾರತಮ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಅರ್ಹತೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಈ ಎರಡೂ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸಮತೋಲಿತ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲಿದೆ.

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೈಜ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ? 2024ರಲ್ಲಿ ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಹೊಸ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭರವಸೆಗಳಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿನ ನಡೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕಿದೆ.